Siedzimy w kuchni na Piaskowej Górze u poetki Anity Jagodzińskiej w Wałbrzychu, jemy grecką sałatkę na śniadanie, marynowany imbir, brzoskwinie i wiśnie. Kawa, oczywiście już na gazie w szklanej kawiarce. A my od rana bezplanowo rozmawiamy o poezji. Haiku ląduje na kanapce z pasztetem sojowym. A Wałbrzych – najstraszniejsze miasto świata – jak powiedział nam kierowca lokalnej taksówki, niesie nas swoim nieśpiesznym, magicznym rytmem.