A może takiej Pragi w ogóle nie ma. Ona dopiero rodzi się we mnie, w nas…?
Wysiadamy na dworcu autobusowym Praha Florenc. Jaka piękna i intrygująca nazwa – myślę i jeszcze nie wiem, że taka będzie dzisiejsza Praga.
Continue reading
A może takiej Pragi w ogóle nie ma. Ona dopiero rodzi się we mnie, w nas…?
Wysiadamy na dworcu autobusowym Praha Florenc. Jaka piękna i intrygująca nazwa – myślę i jeszcze nie wiem, że taka będzie dzisiejsza Praga.
Continue readingContinue reading(…) – moja pamięć
jeśli cię w niej nie zatrzymam
znikniemy na zawsze
fragment pieśni „znikająca”
Anioł na placyku Jean Moulin pomiędzy drzewami odsłania grafit po nocy. W piekarni „Le Boulanger de l’Hôtel de Ville” patrzę w lustro. Serce jest sztruksowe w miodowym kolorze, dotyka palcem księżyca. Słodkie kasztany. Skąd się znamy?
Continue readingZnów siedzimy na seledynowych krzesłach na brukowanym chodniku. Witrynę lokalnej kawiarni Despensa N.6 przenika słońce. Na śniadanie bezglutenowe naleśniki z brzoskwiniami albo gryczany chleb z żółtym serem. Wszystko jest Lizboną.
Continue readingPociąg wyjeżdża na stację St. Pancras International. This is London your finnal destination – słyszę z głośnika i czuję miły dreszcz. Już za chwilę przemierzamy wąskie korytarze metra. I wysiadamy na Chalk Farm. Ależ piękny budynek stacji.
Continue readingNie trzeba ze wszystkim zdążyć, gnać tu i tam… można było po prostu być, rozejrzeć się aż się zobaczy.
Wsiadam w tramwaj numer 4 i jadę na wyspę Katajanokka. To najstarsza dzielnica Helsinek, gdzie wychowała się pisarka Tove Jansson. Kiedy wysiadam i idę w górę ulicy, nagle decyduję się podjechać jeszcze jeden przystanek. Widzę kolejny zielony pojazd, biegnę a chłopak, który idzie chodnikiem wraca się i przybiega pierwszy, żeby zatrzymać dla mnie ten tramwaj.
Continue readingZaczyna się na dworcu Gare Du Midi, gdzie wysiadam z pociągu pomalowanego sprayem i niemal od razu biegnę po gofra z cukrem. W tle gwiżdżą pociągi do Amsterdamu, Paryża, Londynu. Ale ja chcę być tylko w Brukseli. To tu przyjechałam, żeby spotkać się z przyjaciółką w połowie drogi.
Continue readingPuedo escribir los versos a más de 40 grados esta noche
Pablo Neruda
Gdy w Galway wieje sztormowy wiatr i błyszczy ostatnie letnie słońce, wzdycham do miasta Herkulesa – boga podróżujących. Sewilla, to dla mnie gorący żółty zmieszany ze skórkami pomarańczy, błękitem i mahoniowym. Mosiężne bramy, a za nimi ogrody jak z „Baśni Tysiąca i Jednej Nocy”. Czerwone autobusy i stacja pociągów Santa Justa, na której wysiadam lub wsiadam z wypiekami na twarzy.
Continue readingGdy po podróży budzę się w Galway, wszędzie szukam kawy cortado. A przecież wcześniej piłam tylko czarne americano. Jednak ostatnio wpadłam w oko Hiszpanii. A Kadyks stał się moim trzecim domem, pełnym światła.
Continue readingA my spodziewaliśmy się, że słońce wyjdzie zza chmur. Ale, że wiatr się ulotni i nie spadnie ani jedna kropla deszczu? WOW!?
Continue reading